Dit gaat uit naar onze vrienden
Van harembroek naar overhemd.
Het is een tijd geleden dat we hier actief waren. Om eerlijk tegen je te zijn, voelt het soms alsof we uit het geheel zijn gegroeid.
Het merk virblatt bestaat nu 10 jaar en het project zelfs al 14. Toen waren wij, de vier oprichters, nog midden in de twintig en volop bezig de wereld te ontdekken. We voelden toen de innerlijke drang om uit te breken en vonden het ontzettend spannend om naar Chiang Mai te verhuizen. Dus gingen we met een enkeltje en een koffer naar Bangkok, met de trein naar een stad waar we nog nooit waren geweest. Het was best bijzonder om zo op het station aan te komen. Oké, hier gaan we nu wonen.
Chiang Mai, het hart van onze kleding, als je het zo wilt noemen. Een smeltkroes van verschillende culturele textielambachten zoals weven, borduren, batik en nog veel meer. Hier was alles wat onze verre-oosterse verlangens prikkelde. We combineerden stoffen van hennep, katoen of bamboe, reisden naar afgelegen bergdorpen om unieke weefsels te vinden en stelden ons ten doel een nieuwe, moderne, misschien zelfs stoere stijl te maken met traditionele elementen.
We zaten vol ideeën en achteraf gezien was dit een van de creatiefste periodes van ons leven. Ik bedoel, we waren op de een of andere manier van Ebay-verkoper opgeklommen tot modeontwerper. Ook al woonden we eerder elektrofeesten en kleine hippiefestijnen bij dan modeshows en catwalks.
De tijd gaat voorbij. De tijd verandert. Ze verandert je. En dat mag ook.
Als we Thailand vroeger zagen als de ultieme plek van vrijheid. Zonder helm met de scooter over een exotisch eiland scheuren en als er iets was, gewoon de politie omkopen. Hebben we nu ingezien dat vrijheid ook andere, wezenlijkere kanten kan hebben.
Vandaag voelen we ons erg thuis in Europa en zijn we in Portugal neergestreken. Onze kinderen gaan hier naar de plaatselijke school, we gaan zo vaak mogelijk en bijna elke dag surfen en zijn nauw verbonden met de zee. We houden van het leven aan en met de Atlantische Oceaan. We zijn gegroeid. Zoals een peer, maar dan niet zo zacht.
Ik schrijf dit hier en zit in onze keuken. Buiten regent het. Ik hoor de enorme golven die vandaag op de branding slaan. Ik neem het moment van het 10-jarig jubileum van ons merk om aan virblatt en aan ons te denken. Aan al onze medewerkers, dus eigenlijk onze vrienden, die bij het project betrokken zijn geraakt en deel van ons en virblatt zijn geweest.
Ik denk terug en heb een glimlach op mijn gezicht. Dit hechte team van vrienden, die als studenten begonnen met het waarmaken van hun droom, hoe we door besneeuwde bergen in Nepal trekken en Jo met een onvergetelijke blik zijn laatste Snickers met mij deelt, hoe we helemaal vol energie op dakterrassen nieuwe modellen ontwerpen, heel veel bomen planten in Pai, een school openen in Cambodja en de drang voelen om de modemarkt op zijn kop te zetten. Maar ook hoe we huilen omdat we eerst moeten leren wat cashflow precies betekent en hoe hard die je kan raken.
Ik ben zo dankbaar voor iedereen van jullie die ons deze levensfase mogelijk heeft gemaakt. Jullie waren altijd onderdeel van alles en waarschijnlijk de tofste klanten die je je maar kunt voorstellen.
Nu hebben we kinderen, dragen we eerder spijkerbroeken dan harembroeken, een overhemd in plaats van een kimono. Gaan we surfen in plaats van zuipen. Je zou kunnen zeggen dat we ouder zijn geworden. En op de een of andere manier rijst de vraag: zijn we uit onze kleding gegroeid?
De tijden veranderen. En dat mag ook.
-
Voel je de behoefte om contact met ons op te nemen en ons te schrijven? We kijken uit naar elk bericht van jullie: info@virblatt.de
