Een leven met de zee

Toen we van Thailand (waar alles met onze alternatieve kleding begon) naar Aljezur in de West-Algarve in Portugal verhuisden, kozen we bewust voor een leven AAN zee. Maar al snel merkten we dat dit uitgroeide tot veel meer: een leven MÉT de zee.

De Atlantische Oceaan, majestueus en toch angstaanjagend, ligt op slechts een paar kilometer van onze voordeur. Wanneer we op het strand staan en naar het westen kijken, weten we dat Amerika achter de horizon ligt. Achter ons ligt heel Europa met al zijn drukte, bruisende steden, bergen en mensenmassa's. Voor ons strekt zich echter de oneindige uitgestrektheid van de Atlantische Oceaan uit, een beeld van vrijheid en onmetelijke kracht.

Op sommige dagen hangt de mist zo dicht langs de steile kust dat het lijkt alsof we in de wolken staan. Elke ademteug is gevuld met zilte zeelucht, die diep in ons doordringt en ons met de natuur verbindt. Het is een verbinding die we ons eerder niet hadden kunnen voorstellen. De stormen die ver op zee woeden, vormen ons microklimaat en brengen swell met zich mee, die afhankelijk van de zandbanken en baaien indrukwekkende, soms zelfs dreigende golven veroorzaakt. Maar er zijn ook dagen waarop de golven glanzen als vloeibaar zilver en er alleen maar op lijken te wachten om door ons gesurft te worden.

De getijden bepalen ons dagelijks leven. Afhankelijk van het tij, de swell en de veranderende zandbanken is er weinig mooiers dan de dag om half zes 's ochtends met een paar golven te beginnen. Bij eb nodigen de uitgestrekte stranden uit tot lange wandelingen met familie en hond. Of er nu een frisse bries waait of de koude noordenwind ons om de oren giert: de zee bepaalt ons dagelijkse programma.

Vroeger zou ik glimlachen als iemand me had verteld dat blootsvoets lopen en aarden heilzaam zijn. Maar vandaag weet ik wel beter. De verbinding met de aarde, vooral in het zeer geleidende zoute water, heeft een helende werking. Het gevoel dat je na een duik uit het water komt en je als herboren voelt, is onbeschrijfelijk. Deze vernieuwing dank ik niet alleen aan het water, maar ook aan de frisse, zilte zeelucht, die rijk is aan mineralen en de luchtwegen vrijmaakt.

Voor ons gezin is de zee een bron van heling geworden. Wanneer het thuis even helemaal misgaat en iedereen overstuur is, volstaat een kort uitstapje naar zee. Schoenen uit, diep de zeelucht inademen en de zon in het water zien schitteren: de stress verdwijnt al snel. Je beseft hoe klein en onbeduidend onze alledaagse problemen zijn wanneer je je er weer op bezint waar onze plek in deze wereld is.

Wanneer ik deze plek verlaat, voelt het alsof ik mijn thuis, mijn natuurlijke habitat, achterlaat. Ook al lijkt de Atlantische Oceaan vaak angstaanjagend en genadeloos, voor mij is hij een toevluchtsoord geworden, diep met mij verbonden op een manier die ik me nooit had kunnen voorstellen.

Toen we nog in Thailand woonden, schreef ik een doel voor mezelf op: een huis aan zee. Vandaag wonen we weliswaar niet direct aan het water, maar we hebben iets veel waardevollers gevonden: een leven MÉT de zee, diepgeworteld en voor altijd verbonden.

Een kleine indruk van de schoonheid van de kust krijg je hier.

Waar je toevluchtsoord ook is, de plek die je kracht en levensvreugde schenkt: volg je instinct. Geef niet op totdat je bent aangekomen.